Ewolucja zamiast rewolucji, czyli jak i czy w ogóle jesteśmy w stanie reformować nasz system edukacji (matematycznej)

Rewolucje, które zderzają się z rzeczywistością

Jak zwykło się mawiać, rewolucja pożera własne dzieci. Niezależnie od tego, czy mowa o tej francuskiej, czy o tej Romana Giertycha w sprawie mundurków… Chociaż o tej drugiej, ponieważ nie została uwzględniona w żadnej podstawie programowej, zapewne nawet najstarsi górale już nie pamiętają. Każda z edukacyjnych rewolucji, z którymi przyszło nam się mierzyć, przebiegała jednak według podobnego scenariusza – rozpoczynała się od ambitnych zapowiedzi, by ostatecznie rozbić się o bezwładność systemu, w którym przyszło jej funkcjonować.
Jeżeli mogę przyznać się do pewnego rodzaju guilty pleasure, to od lat z upodobaniem czytam komentarze dotyczące edukacji. Nie tylko te najbardziej oczywiste, utrzymane w tonie „nie znam się, ale się wypowiem” 
albo „wiem, bo też kiedyś chodziłem do szkoły”, lecz również teksty publikowane na Facebooku, Instagramie czy YouTubie przez edukacyjnych influencerów i komentatorów. Za każdym razem z ich przekazu wyłania się, niczym „Wolność wiodąca lud na barykady”, uciemiężony przez zły, pruski system edukacji lud uczniowski, któremu wystarczy jeden odważny reformator, by zaprowadzić go do nowoczesnej, przyjaznej, tolerancyjnej, angażującej i po prostu lepszej szkoły.
Ilekroć czytam takie teksty, walczę ze sobą, aby nie skwitować ich telezakupowym sloganem: „Tylko tutaj!...